Program

Nasza oferta programowo-metodyczna

Wszystkie proponowane przez nas rodzaje, formy zajęć i zabaw, są ze sobą integralnie powiązane i wspierają wszechstronny rozwój dziecka. Obejmują zajęcia stymulujące język, myślenie, samodzielność, kreatywność, aktywność plastyczną, muzyczną, techniczną, motoryczną, zdrowotną oraz bliski kontakt dziecka ze środowiskiem społeczno-przyrodniczym.

Informujemy, że nasze przedszkole zakwalifikowało się do programu Comenius uzyskując grant w wysokości 15 000 euro. Nazwa projektu to Common Future (Wspólna Przyszłość). Realizacja projektu obejmowała okres od września 2012 roku do sierpnia 2014 roku. Nasi zagraniczni Partnerzy to: Węgry, Litwa, Anglia, Włochy, Hiszpania i Turcja.

Nadszedł czas podsumowania naszego projektu ” Wspólna przyszłość”, który w naszym odczuciu wcale się nie skończył :) Podczas trwania projektu osiągnęliśmy wszystkie zamierzone cele.
Naszym głównym celem było poznanie systemów edukacji krajów partnerskich. Ten projekt zbliżył wiele przedszkoli z Europy – mieliśmy aż sześciu partnerów: Turcję, Litwę, Włochy, Hiszpanię, Węgry i Anglię. Nauczyciele z każdego kraju pozyskali informacje na temat sposobów i metod nauczania kolegów, co posłużyło wzbogaceniu warsztatu pracy.
W czasie projektu każdy z partnerów przedstawił zabawy i zajęcia dydaktyczne z dziećmi oraz elementy dziedzictwa kulturowego: tradycyjne gry, piosenki, tańce, itp. Stworzyliśmy wspólny program działania dla wspólnej przyszłości. Produkty projektu zostały opublikowane w formie książki, biuletynów oraz filmów na stronie internetowej (www.commonfuture.eu), gdzie mogą je obejrzeć nauczyciele i osoby zainteresowane.

W naszym projekcie zrealizowaliśmy następujące tematy:
I. Program edukacyjny
II. Gry
III. Prace plastyczne
IV. Zajęcia tradycyjne (pieśni, tańce, uroczystości, teatrzyki kukiełkowe, itp )

Projekt dostarczył nam wiele radości, nowych przyjaźni, doświadczeń i umiejętności. W czasie naszej współpracy mieliśmy możliwość uczenia się i porozumiewania w językach każdego z krajów biorących udział w projekcie. Dzieci także uczyły się podstawowych powitań i zwrotów. Doceniliśmy różnice i podobieństwa między naszymi krajami. Wspólna wizja współpracy to dla nas, uczestników projektu, Europa bez uprzedzeń, otwarta na inność kulturową, rasową i narodową.

s_28962 s_28961

“Dziecięca Matematyka” wg metody  Edyty Gruszczyk- Kolczyńskiej i Ewy Zielińskiej

Program “Dziecięca matematyka” różni się od dawnych programów dla przedszkoli. Edukacja matematyczna dzieci w wieku przedszkolnym jest szeroko widziana: jest połączona z intensywnym rozwojem myślenia, z kształtowaniem odporności emocjonalnej oraz ćwiczeniami pewnych umiejętności matematycznych.
Najważniejsze, jest zdobywanie przez dzieci osobistych doświadczeń. Osobiste doświadczenia, rozwijają myślenie, hartują dziecięcą odporność, wpływają na tworzenie pojęć i doskonalenie wielu umiejętności.
W głównych celach kształcenia, autorki programu podkreślają znaczenie edukacji matematycznej we wspomaganiu rozwoju umysłowego dzieci i osiąganiu dojrzałości intelektualnej.

“Ku dziecku – Entliczek pentliczek”
Program wychowania przedszkolnego wg Barbary Bilewicz- Kuźni i Teresy Parczewskiej

Program jest zgodny z nową podstawą programową wychowania przedszkolnego, zatwierdzoną przez MEN (Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół – (Dziennik Ustaw z dnia 15 stycznia 2009 roku Nr 4, poz. 17).

W przyjętym przez nas programie punktem wyjściowym uczyniono aktywność dziecka – we wszystkich możliwych jej formach – której właściwością jest działanie zmierzające do poznania samego siebie, własnych możliwości, otoczenia społeczno-przyrodniczego, relacji z innymi, ale przede wszystkim dążenie do wzrastającej samodzielności, a w konsekwencji do samostanowienia zgodnego z osobistymi potrzebami i aspiracjami.

„Program Ekologiczny Miasta Stołecznego Warszawy” autorstwa Jadwigi Dybysławskiej i Honoraty Waszkiewicz

Cele programu to przede wszystkim:

  • Propagowanie wśród dzieci działań zmierzających w kierunku ochrony środowiska.
  • zainteresowań przyrodniczych.
  • Kształcenie umiejętności dostrzegania piękna miejskiej przyrody i rozumienia poszanowania jej przez mieszkańców.
  • Uświadomienie dzieciom, że każde działanie wywiera wpływ na otoczenie.
  • Rozbudzanie świadomości i wiary we własne możliwości skutecznego działania.
  • Nabywanie wiedzy i umiejętności dbania o własne zdrowie.
    Respektowanie prawa wszystkich do życia w zdrowych i przyjaznych warunkach.

Program obejmuje 6 obszarów tematycznych:

  • Ochrona powietrza
  • Ochrona przed hałasem
  • Ochrona wód i racjonalne ich wykorzystanie
  • Segregowanie odpadów
  • Ochrona gleby i kształtowanie terenu
  • Zdrowy styl życia

Celem głównym tego programu jest zwrócenie uwagi na znaczenie edukacji ekologicznej dzieci najmłodszych, dla kształtowania w całym społeczeństwie właściwych zachowań w środowisku i aktywnych działań na rzecz jego ochrony.

“Metoda Dobrego Startu”

Metoda Dobrego Startu to system ćwiczeń stymulujących rozwój psychomotoryczny dziecka.

Założeniem metody, jest jednoczesne rozwijanie funkcji językowych, wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych i motorycznych. Są to funkcje, które leżą u podstaw czynności czytania i pisania. Usprawnianie ich, jak również kształtowanie lateralizacji (ćwiczenia ustalenia ręki dominującej) i orientacji w prawej i lewej stronie ciała, jest wskazane dla dzieci przygotowujących się do nauki czytania i pisania

Zajęcia odbywają się według określonego schematu:

1. Zajęcia wprowadzające:

Ich celem jest koncentracja uwagi na rozpoczynających się zajęciach, rozwijanie świadomości własnego ciała oraz kształcenie orientacji w lewej i prawej stronie schematu ciała i przestrzeni.

W czasie zajęć prowadzone są ćwiczenia słuchu fonematycznego na tekście piosenki. Ćwiczenia te, rozwijają analizę i syntezę słuchową oraz zdolność różnicowania fonemów.

2. Zajęcia właściwe – składają się z trzech rodzajów ćwiczeń:

a) Ćwiczenia ruchowe – zabawa ruchowa nawiązująca do treści piosenki.

b) Ćwiczenia ruchowo – słuchowe. Do elementu ruchowego dołącza się element dźwiękowy. Rozwijana jest jednocześnie motoryka i percepcja słuchowa. Ćwiczenia te, występują podczas każdego zajęcia lecz za każdym razem są coraz bardziej skomplikowane.

c) Ćwiczenia ruchowo – słuchowo – wzrokowe, w których zaangażowane są wszystkie trzy analizatory.
Następuje tu demonstracja wzoru litery, jego omówienie, demonstracja sposobu wykonania oraz różne formy reprodukowania wzoru: całą ręką w powietrzu, najpierw w obecności wzoru, potem z pamięci, palcem na stole, na podłodze, ołówkiem na papierze, w liniaturze zeszytu, itp. Ważne jest dokładne łączenie ruchu i rytmu piosenki, zachowanie właściwego kierunku ruchu podczas kreślenia linii. Jest to faza uczenia się polisensorycznego, w którym dziecko angażuje wiele zmysłów: dotyk, ruch, wzrok, słuch.

3. Zajęcia końcowe – krótkie ćwiczenia relaksacyjne.

„Kinezjologia Edukacyjna”

Metoda Dennison czyli Kinezjologia Edukacyjna (Edu- K) to powstała w latach 1976-1980 metoda terapii i twórczej pracy z dziećmi oparta na znajomości wpływu wzorców ruchu na obszary mózgu odpowiedzialne za pamięć i zdolność uczenia się. Opiera się w praktyce na seriach ćwiczeń ruchowych, które działają pobudzająco na mózg i system nerwowy. Znana także jako Gimnastyka Mózgu (The Brain Gym®).  Kinezjologia Edukacyjna wykorzystuje proste ćwiczenia fizyczne opracowane w taki sposób, aby zintegrować pracę ciała i umysłu. Gdy mózg jest w stanie równowagi, ożywają naturalne mechanizmy, przywracające harmonię funkcjonowania.

Udział w zajęciach prowadzonych z zastosowaniem tej metody daje możliwości łatwiejszego uczenia się przez:

– wzrost rozumienia,

– poprawienie zdolności organizacyjnych,

– usprawnienie percepcji wzrokowo-ruchowej i słuchowo-ruchowej,

– poprawienie pamięci długo i krótkoterminowej,

– wzmocnienie koordynacji i współpracy półkul mózgowych,

– sprzyjanie rozwojowi abstrakcyjnego myślenia,

– wspomaganie pozytywnego nastawienia i równowagi emocjonalnej.

„Ruch Rozwijający”

Celem metody, jest budzenie w dzieciach poczucia własnej wartości, pewności siebie, poczucia bezpieczeństwa, odpowiedzialności, wrażliwości, umiejętności nawiązywania kontaktu z drugą osobą.
Zgodnie z założeniami metody, prowadzone są ćwiczenia i zabawy ruchowe, wywodzące się z naturalnych potrzeb dziecka, opierające się na tzw. baraszkowaniu w kontakcie z dorosłym (pojawiającym się podczas rodzinnych zabaw we wczesnym dzieciństwie).
Zajęcia są dla dzieci okazją do uczestniczenia w cudzych emocjach, do czasowej identyfikacji ze stanem emocjonalnym innych dzieci oraz rozumienia i uznania punktu widzenia innych osób.

“Pedagogika zabawy” PSPiA KLANZA

Zasady pedagogiki zabawy

Pojęcie “zabawa” nasuwa celne skojarzenia: “coś, co jest przyjemne” i “coś, co wyzwala spontaniczne zachowania”, “coś, co daje radość”.
Pedagogika zabawy wybiera z repertuaru zabaw tradycyjnych czy terapeutycznych tylko te, które spełniają określone zasady, a zwłaszcza:

  • zapewniają dobrowolność uczestnictwa
  • uwzględniają wszystkie poziomy komunikowania
  • rozwijają pozytywne przeżycie jako wartość i unikają rywalizacji
  • posługują się różnymi środkami wyrazu